Kompresja wideo na własnym komputerze

To zależy od przepływności, z której startujesz, a nie od rozmiaru pliku. W naszych pomiarach poziom 28 dał 2,7–4,6 Mbit/s, a poziom 33 około 1,6 Mbit/s, niezależnie od źródła. Podziel swoją obecną przepływność przez te liczby, żeby oszacować: nagranie z telefonu na 40 Mbit/s spada około dziesięciokrotnie na poziomie 28, a ściągnięte na 3 Mbit/s prawie nie drgnie.

To współczynnik stałej jakości H.264: cel jakościowy, w którym mniej znaczy lepiej. Koder wydaje tyle przepływności, ile potrzeba, żeby trafić w tę jakość na twoim materiale. Dlatego ten sam poziom daje bardzo różne rozmiary przy statycznym nagraniu ekranu i przy zdjęciach z ręki.

Zacznij od 28 — jest domyślny i trafny do dzielenia się, wysyłania i wgrywania. Bierz 23, gdy wideo liczy się samo i będziesz je oglądać z bliska albo montować ponownie. Bierz 33 tylko wtedy, gdy plik musi zmieścić się w konkretnym limicie; zmiękczenie widać przy szybkim ruchu i w ciemnych scenach.

Bo poprosiłeś o jakość wyższą niż ta, którą plik już miał. Zmierzyliśmy to: plik na 1,66 Mbit/s wyszedł 2,7 raza większy na poziomie 23 i 1,5 raza większy na poziomie 28. Jeśli plik ma już niską przepływność, dalsza kompresja tylko odbiera jakość — zobacz, co masz, przed uruchomieniem przepisu.

Nie. 1080p na wejściu to 1080p na wyjściu; przepis zmienia sposób zapisu obrazu, a nie jego wielkość. Jeśli chcesz mniej pikseli, użyj „Zmniejsz do 720p”, który zajmuje się rozmiarem u źródła i łączy się z tym przepisem.

Dźwięk jest przekodowywany na AAC 128 kb/s, czymkolwiek był wcześniej. To wystarczająco przejrzyste dla mowy i muzyki w klipie, którym się dzielisz. Jeśli potrzebujesz oryginalnego dźwięku bez zmian, wyciągnij go wcześniej przepisem „Wyciągnij audio do MP3” albo zachowaj plik źródłowy.

Nie. Wynik zapisywany jest obok jako clip.compressed.mp4, a źródło nie jest zmieniane, przemianowywane ani usuwane. Możesz uruchomić przepis ponownie na innym poziomie i porównać.

Na laptopie z Apple Silicon dwadzieścia sekund 1080p30 zajęło od 1,3 do 2,0 sekundy — około dziesięć do piętnastu razy szybciej niż to obejrzeć. Dłuższe klipy rosną prawie liniowo, a kolejka pokazuje pozostały czas. Szybkość daje ustawienie veryfast.

Nie. MediaChef nie ustawia żadnego; limitem jest wolne miejsce na dysku, a aplikacja sprawdza je przed startem. To główna praktyczna różnica wobec kompresorów internetowych, które zwykle kończą się między 100 MB a 2 GB.

Mniej tak, ale każdy przebieg trwale traci jakość, a drugi wygrywa znacznie mniej niż pierwszy. Jeśli wynik nadal jest ciężki, wróć do oryginału i weź wyższą liczbę, zamiast układać przebiegi na skompresowanej kopii.

Wszystko, co czyta FFmpeg: MP4, MKV, MOV, WebM, AVI, TS, FLV, WMV i pozostałe. Na wyjściu zawsze MP4 z H.264 — kombinacja, która odtwarza się wszędzie bez wtyczek.

Tak. Upuść wszystkie na pole, dodaj przepis, a kolejka wykona je jeden po drugim, z postępem i pozostałym czasem dla każdego.

Tak, całkowicie. FFmpeg jedzie wewnątrz pobrania, więc kompresja nigdy nie dotyka sieci. Tylko transkrypcja wymaga jednorazowego pobrania modelu, a to inny przepis.

Nie. MediaChef ma otwarty kod na GPL-3.0, wersji płatnej nie ma, i nie dopisuje do obrazu niczego poza tym przekodowaniem, o które poprosiłeś.

Na wszystkich trzech. Na Windows jest instalator, na Linux AppImage i .deb, na macOS DMG pod Apple Silicon. Przepis i jego poziomy są wszędzie takie same.